Teodor Axentowicz
Wstęp
Teodor Axentowicz to postać, która na stałe wpisała się w historię polskiego malarstwa i sztuki. Urodził się 13 maja 1859 roku w Braszowie, w rodzinie polskich Ormian, a zmarł 26 sierpnia 1938 roku w Krakowie. Jako malarz, rysownik oraz grafik zyskał uznanie jako wybitny portrecista, a jednocześnie odznaczał się jako nauczyciel i organizator życia artystycznego w Polsce. Jego twórczość odbiła się na kształcie polskiej sztuki przełomu XIX i XX wieku, a jego prace do dziś fascynują miłośników malarstwa.
Początki życia i edukacja
Teodor Axentowicz przyszedł na świat w Braszowie, gdzie jego rodzina posiadała szlachectwo oraz herb Gryf. Jego ojciec, Deodat, był urzędnikiem sądowym, a matka Agnieszka pochodziła z węgierskiej rodziny Plucharschów. W wieku trzech lat Axentowicz wraz z rodziną przeniósł się do Lwowa, gdzie spędził swoje młodzieńcze lata. To tam również urodziła się jego siostra Helena.
W latach 1878-1882 Teodor studiował w Monachium, gdzie zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych, specjalizując się w Antikenklasse. Dzięki temu zdobył solidne podstawy techniczne oraz artystyczne. Następnie przeniósł się do Paryża, gdzie kontynuował naukę w pracowni znanego malarza Carolusa-Durana. Pobyt we Francji okazał się kluczowy dla jego rozwoju artystycznego, ponieważ miał okazję zapoznać się z różnorodnymi stylami i tendencjami panującymi wówczas w sztuce europejskiej.
Życie osobiste i zawodowe
W trakcie swoich podróży artystycznych Axentowicz odwiedzał Londyn i Rzym, gdzie malował portrety kobiet oraz przedstawicieli polskiej arystokracji. W Anglii poznał Izę z Giełgudów, z którą w 1893 roku zawarł związek małżeński. Para doczekała się ośmiorga dzieci, a ich życie rodzinne miało duży wpływ na twórczość artysty. Jednym z najtragiczniejszych momentów w jego życiu było śmierć syna Tomka na froncie I wojny światowej, co zaowocowało powstaniem przejmującego obrazu „Matka nad grobem syna”.
Działalność artystyczna
W 1895 roku Teodor Axentowicz osiedlił się w Krakowie, gdzie objął stanowisko profesora w Szkole Sztuk Pięknych. Funkcję tę pełnił aż do 1934 roku. W tym czasie artysta odegrał istotną rolę w krakowskim życiu artystycznym. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, które miało na celu organizowanie wystaw oraz promowanie polskiej sztuki.
Jednym z jego ważniejszych osiągnięć była także inicjatywa powołania szkoły malarstwa dla kobiet przy ul. Gołębiej 14, gdzie uczyli także inni znani artyści, tacy jak Stanisław Wyczółkowski czy Jan Stanisławski. Axentowicz był również współzałożycielem Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Narodowego w Krakowie oraz brał aktywny udział w pracach nad renowacją katedry ormiańskiej we Lwowie.
Twórczość malarska
Twórczość Axentowicza skupiała się głównie na portretach kobiet. Artysta potrafił uchwycić ich urodę w sposób niezwykle subtelny i wyrafinowany. Jego prace
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).