Estonia (prom)
„`html
Wprowadzenie
Prom „Estonia” to statek pasażersko-samochodowy klasy ro-pax, który zyskał smutną sławę po tragicznej katastrofie w 1994 roku. Zbudowany w niemieckiej stoczni Meyer Werft, od momentu swojego powstania kursował na różnych trasach, a jego historia jest pełna zwrotów akcji. W nocy z 27 na 28 września 1994 roku, podczas rejsu z Tallinna do Sztokholmu, prom zatonął na Morzu Bałtyckim, a tragedia ta stała się jedną z najtragiczniejszych katastrof morskich XX wieku. W artykule tym przyjrzymy się historii promu, przebiegowi rejsów, a także okolicznościom i skutkom katastrofy.
Historia promu Estonia
„Estonia” została zbudowana przez stocznię Jos. L. Meyer GmbH w Papenburgu w Niemczech w 1979 roku. Początkowo statek nosił nazwę „Viking Sally” i był eksploatowany przez Viking Line na trasie Sztokholm – Mariehamn – Turku. W ciągu swojego istnienia prom zmieniała kilka razy właścicieli oraz nazwy, a jego trasa również się wielokrotnie zmieniała. W 1990 roku przeszedł do Silja Line i przyjął nazwę „Silja Star”, a następnie w latach 1991-1992 został przejęty przez Wasa Line, gdzie zmieniono jego nazwę na „Wasa King”. Ostatecznie w 1993 roku prom trafił do Estline i zaczął kursować pod nazwą „Estonia” na trasie Sztokholm – Tallinn.
Trasa i rozkład rejsów
Prom „Estonia” regularnie kursował między Tallinna a Sztokholmem, co dwa dni opuszczając stolicę Estonii o godzinie 19:00 i przybywając do Sztokholmu o godzinie 9:00 następnego dnia. Rejs w przeciwnym kierunku odbywał się podobnie – statek wypływał ze Sztokholmu o godzinie 17:30 i docierał do Tallinna o godzinie 9:00 rano. Całkowity dystans pomiędzy portami wynosił około 225 mil morskich w przypadku korzystania z normalnej trasy przez Archipelag Sztokholmski. W trudnych warunkach pogodowych prom musiał zmieniać trasę na Söderarm, co wiązało się z nieco większym dystansem.
Katastrofa promu Estonia
Do katastrofy doszło w nocy z 27 na 28 września 1994 roku, kiedy to „Estonia” płynęła z Tallinna do Sztokholmu. Na pokładzie znajdowało się 989 osób, w tym pasażerowie oraz członkowie załogi. Warunki atmosferyczne były bardzo trudne – porywy wiatru osiągały prędkość do 20 m/s, a fale miały wysokość od 4 do nawet 7 metrów. Około godziny 1:00 nad ranem rozległ się głośny dźwięk tarcia metalu o metal, co było pierwszym sygnałem problemów na pokładzie statku.
Początek tragedii
O godzinie 1:15 furta dziobowa statku oderwała się od kadłuba, co spowodowało nagłe nabranie wody do wnętrza promu. Statek szybko zaczął przechylać się na prawą burtę, co uniemożliwiło pasażerom swobodne poruszanie się po pokładzie. Alarmy były ogłoszone na pokładzie, jednak chaos i panika sprawiły, że wielu pasażerów nie zdążyło się ewakuować. O godzinie 1:22 załoga nadała wezwanie Mayday, jednak komunikacja była chaotyczna i nieskuteczna.
Akcja ratunkowa
Akcja ratunkowa rozpoczęła się natych
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).